Αν δεν έχετε φάει τάπας στην Ισπανία και ψάχνετε να τα αντιστοιχήσετε με κάτι ανάλογο στην Ελλάδα, σκεφτείτε τους μεζέδες στα τσιπουράδικα του Βόλου ή το τραπέζι με τα δεκάδες πιατάκια της Καθαρής Δευτέρας. Θα μου πείτε είναι το ίδιο; Τίποτα δεν είναι ίδιο. Αλλά ακόμα κι αν ήταν οι Ισπανοί το έχουν αναδείξει σε επιστήμη που εκφράζει απόλυτα τη γαστρονομική τους κουλτούρα. Μια κουλτούρα μάλιστα που περιλαμβάνει τα πιο διάσημα εστιατόρια στον κόσμο, κυρίως στη Βόρεια Ισπανία και τη χώρα των Βάσκων
Αν θέλετε να κάνετε... διδακτορικό στα τάπας. Το καλύτερο πανεπιστήμιο είναι το Λoγρόνο, μια πόλη που τα ταξιδιωτικά γραφεία «ξεχνούν» να συμπεριλάβουν στα προγράμματά τους -πρωτεύουσα της Λα Ριόχα, της πιο διάσημης οινοπαραγωγικής ζώνης της Ισπανίας- και μάλιστα ένας συγκεκριμένος δρόμος, η Calle de Laurain που διαθέτει 60 περίπου tabernas, όπως αποκαλούν τα tapas bar.


Τα tapas και τα pinxtos
Η λέξη τάπας (tapas) προέρχεται από το ρήμα tapar που σημαίνει «καλύπτω», όπως θα μπορούσε να σημαίνει και μια τάπα του Γκασόλ στο μπάσκετ. Αρχικά οι ταβερνιάρηδες κάλυπταν τα ποτήρια του κρασιού με ένα πιατάκι με ζαμπόν ή μια φέτα ψωμί για να τα προστατέψουν από τις μυγες ή τη σκόνη τοποθετούσαν ένα κομμάτι ψωμί ή ζαμπόν πάνω από τα ποτήρια κρασιού για να προστατεύσουν το ποτό από τις μύγες και τη σκόνη. Το αν προστάτευαν το ζαμπόν ή το ψωμί είναι άλλη ιστορία. Το σκέπάσμα του ποτού έγινε σιγά-σιγά φαγώσιμο και εξελίχθηκε σε ποικιλία από μικρούς μεζέδες. Και φυσικά το να συνοδεύουν το κρασί με φαγητό ήταν απαραίτητο στα πανδοχεία για να αποφεύγουν το εύκολο μεθύσι και τους καυγάδες. Σήμερα, τα τάπας αποτελούν βασικό στοιχείο της γαστρονομικής ταυτότητας της Ισπανίας, με τα παραδοσιακά μπαρ να προσφέρουν αμέτρητες τοπικές παραλλαγές και διαφορετικές προτάσεις και μεθοδολογία σε κάθε μία από τις 17 περιφέρειες της χώρας.
Οι πιο διάσημοι μεζέδες τάπας είναι οι πατάτες μπράβας, η τορτίγια, η παέγια, το χαμόν, οι γαρίδες, τα μανιτάρια.
Στη χώρα των Βάσκων τα αποκαλούν pinxtos. Η λέξη προέρχεται από το ρήμα pinchar (καρφώνω). Έχουν σχεδόν πάντα ως βάση μια φέτα ψωμί, είναι πιο μικρά από τα tapas και τα τρώνε με οδοντογλυφίδα ή μικρή ξύλινη βελόνα, στα όρθια στο μπαρ, για να προλάβουν να πάνε και στο διπλανό, ενώ για να πληρώσουν μετρούν τις οδοντογλυφίδες.

Πώς απολαμβάνουμε τα tapas;
Οι απαντήσεις ενός διάσημου Ισπανού σεφ είναι απλές και καταλυτικές.. Πότε πρέπει να τα τρώμε; Μα όταν πεινάμε. Πώς να τα τρώμε; Κάνοντας tapeo, περιφερόμενοι δηλαδή από το ένα tapas bar στο διπλανό και δοκιμάζοντας νέες γεύεις. Τι διαλέγουμε; Κοιτάζουμε τους γύρω. Αν όλοι λέχουν πάρει το ίδιο πιάτο, σημαίνει ότι είναι η σπεσιαλιτέ του καταστήματος και καλό είναι να την τιμήσουμε. Να διαλέγουμε τα κλασικά πιάτα, αλλά να αναζητούμε και τι έχουν να μας δώσουν τα πιο ευρηματικά. Και τέλος να σταματάμε όταν αρχίζει να μας ζαλίζει το κρασί. Οι μεζέδες δεν τελειώνουν ποτέ. Θα είναι και πάλι εκεί την άλλη μέρα.

Λα Ριόχα, η αυτόνομη κοινότητα του κρασιού
Η Λα Ριόχα (La Rioja) είναι μια αυτόνομη κοινότητα στη Βόρεια Ισπανία με δικό της διοικητικό καθεστώς που καθορίζεται στο πρώτο άρθρο του καταστατικού της αυτονομίας, όπως αυτό νομοθετήθηκε το 1999. Διαθέτει επτά ποτάμια που ενώνονται στον ποταμό Έβρο που δεσπόζει στην περιοχή. Το καταστατικό της αυτονομίας της Λα Ριόχα, που αποκαλείται και Καταστατικό του Σαν Μιγιάν, εγκρίθηκε το 1982, προικίζοντας έτσι την περιοχή με τοπική αυτοδιοίκηση. Στα βόρεια συνορεύει με τη χώρα των Βάσκων, στα βορειοανατολικά με τη Ναβάρα και νοτιοανατολικά με την Αραγωνία. Έχει περίπου 320.000 κατοίκους με μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα το Λογρόνιο.
Η περιοχή είναι ευρύτερα γνωστή για την οινοπαραγωγή της, με το κρασί της να είναι το παλαιότερο στην Ισπανία και ένα από τα πιο διάσημα στον κόσμο. Τόπος επίσκεψης των οινόφιλων από όλο τον κόσμο, αλλά και των φανατικών foodies, αφού φημίζεται για τη γαστρονομική της παράδοση.

Το Λογρόνο.
Δεν είναι από τις πιο γνωστές πόλεις της Ισπανίας, αν και πολλοί από μας έχουμε παίξει τη Λογκρονές στο στοίχημα, αν και τώρα αγωνίζεται στην Τρίτη κατηγορία.
Το Λογρόνο είναι η πρωτεύουσα της αυτόνομης κοινότητας Λα Ριόχα. Η πόλη υπολογίζεται ότι ξεπερνά τους 150.000 κατοίκους και είναι η μεγαλύτερη πόλη στην κοινότητα. Η μητροπολιτική περιοχή της πόλης έχει περίπου 200.000 κατοίκους.
Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Έβρου. Άρχισε να αναπτύσσεται κατά τον Μεσαίωνα και έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής επειδή βρίσκεται πάνω στην πεζοπορική διαδρομή για το προσκύνημα του Αγίου Ιακώβου στον καθεδρικό ναό του Σαντιάγο δε Κομποστέλα, συνολικού μήκους 772 χιλιομέτρων.


Διαδρομή για tapas στην Calle Laurel. Το "μονοπάτι των Ελεφάντων"
Η καλύτερη όμως πεζοπορική διαδρομή είναι η διαδρομή για tapas στην Calle Laurel, μία από τις πιο διάσημες περιοχές για tapas στη βόρεια Ισπανία. Και όχι άδικα. Ζωντανή ατμόσφαιρα, εντυπωσιακή συγκέντρωση από μπαρ και εστιατόρια και εξαιρετική γαστρονομία. Εδώ θα βρείτε πολλούς... ναούς για προσκύνημα, 60 tapas bar, το ένα δίπλα στο άλλο σε μια απόσταση 200 μέτρων.
Τις τελευταίες δεκαετίες, αυτός ο στενός δρόμος μετατράπηκε από ένα τοπικό στέκι σε ένα σημαντικό γαστρονομικό αξιοθέατο. Κάθε bar ειδικεύεται σε ένα χαρακτηριστικό, δικό του tapa, επιτρέποντας στους επισκέπτες να δοκιμάσουν ολόκληρο το φάσμα των γεύσεων της Rioja σε μία μόνο βόλτα.
Σκωπτικά οι ντόπιοι ονομάζουν τον δρόμο «Μονοπάτι των Ελεφάντων» αφού αν καταφέρεις να περάσεις και τα 60 bar, τρώγοντας και πίνοντας, θα βγείτε τύφλα και με βάρος... ελέφαντα.
Εδώ θα βρείτε διαφορετικά tapas σε κάθε bar, εξαιρετικά τοπικά κρασιά και ντόπιους με πολύ φιλική διάθεση. Ένα ταξίδι που εξελίσσεται σε μια σπάνια γαστρονομική εμπειρία που πουθενά αλλού δεν θα νιώσετε με τον ίδιο τρόπο.
Αν θέλετε να αποφύγετε την πολυκοσμία το μεσημέρι που κορυφώνεται μεταξύ 13:30 και 15:30, φροντίστε να είστε εκεί γύρω στη μία. Το ίδιο και το βράδυ που η κίνηση κυμαίνεται από τις 8 μέχρι τις έντεκα και μισή, φροντίστε να είστε λίγο πριν ή λίγο μετά από αυτές τις ώρες.


Τα δέκα tapas bar που δεν πρέπει να παραλείψετε

5 κρασιά Rioja που δεν πρέπει να χάσετε
2. Marqués de Cáceres Blanco – φρέσκο και ελαφρύ, ιδανικό με pintxos θαλασσινών.
3. Marqués de Riscal Reserva – κλασικό Rioja, με νότες βανίλιας, ώριμων φρούτων και δρυός.
4. Monte Real Crianza – 100% Tempranillo, με άρωμα κόκκινων φρούτων και μακρά επίγευση.
5. Campo Viejo Tempranillo Blanco – δροσερό και τραγανό, ιδανικό για tapas με λαχανικά ή ψάρι.



