Τα Μέγαρα εκφράζουν απόλυτα αυτό που στην Protithesi.com αποκαλούμε nearbay tourism. Μόλις 40 λεπτά από την Αθήνα με λεωφορείο ή προαστιακό ή και ακόμα λιγότερο χρόνο με αυτοκίνητο, τα Μέγαρα προσφέρουν πολύ περισσότερα από όσα έχει κανείς στο μυαλό του για αυτή την πόλη των 25.000 κατοίκων, που ως Δήμος ξεπερνά τους 35.000.
Περνάω από κει από μικρό παιδί, αφού πριν γίνει η Εθνική Οδός ο δρόμος περνούσε από το κέντρο των Μεγάρων. Ο πατέρας μου έκανε εμπόριο αυγών και είχε πολλούς ανταγωνιστές, αλλά και φίλους στην περιοχή με τα πολλά πτηνοτροφεία που παραδοσιακά προμηθεύουν με αυγά την Αθήνα.
Μια πόλη με τεράστια αρχαιολογική σημασία και ένα πλήθος από αξιοθέατα που όμως παραμένει υποτιμημένη ως τουριστικός προορισμός. Καιρός να αλλάξει αυτό. Η protithesi.com οργανώνει για τους αναγνώστες της μια εκδρομή στην περιοχή, πρώτα όμως πρέπει να μάθουμε κάποια πράγματα, πριν φτάσουμε εκεί.
Ευχαριστώ τον αδελφικό φίλο και συνεργάτη Μεγαρίτη ηθοποιό Πέτρο Ξεκούκη για την ξενάγηση στα Μέγαρα, καθώς και τον Δήμαρχο κ. Μαργέτη και τον Αντιδήμαρχο κ. Γεωργακή για τη ζεστή τους ανταπόκριση και τις πληροφορίες που μας παρείχαν.


Δεν φτάνει μια μέρα να τα δείτε όλα
Εκείνο που διασπιστώνουμε είναι πως αν θες να τα δεις όλα, δεν φτάνει μια μονοήμερη εκδρομή. Και επειδή δεν προτείνουμε μια διανυκτέρευση, αφού το σπίτι σας στην Αθήνα απέχει μισή ώρα και κάτι, θα χρειαστεί να επαναλάβετε τη βόλτα κάποια άλλη στιγμή. Πιστέψτε με, αξίζει τον κόπο.
Όταν λέμε ότι ο Δήμος Μεγάρων διαθέτει τα περισσότερα τουριστικά hot spots στην περιοχή δεν υπερβάλλουμε. Σκεφτείτε ότι διαθέτει 3 διάσημες παραλίες: Κινέτα, Αλεποχώρι, Πάχη, τα Γεράνεια για φυσιολατρικό και οινικό τουρισμό, έναν σπάνιο υγροβιότοπο, θρησκευτικό τουρισμό με επισκέψεις πολλών εκατοντάδων λεωφορείων τον χρόνο, αρχαιολογικά μνημεία μιας μεγάλης παράδοσης από την πόλη που ίδρυσε αποικίες σε όλο τον κόσμο, αλλά και δημιούργησε το Βυζάντιο. Μέσα σε όλα διαθέτει και πορθμείο που σας επιτρέπει σε ελάχιστα λεπτά να βρεθείτε απέναντι στη Σαλαμίνα. Ναι, σίγουρα, δεν φτάνει μια μέρα.

Πώς πάμε εκεί
Με αυτοκίνητο από την Εθνική Οδό ή από τον παλαιό δρόμο Αθηνών Κορίνθου. Με τον προαστιακό Πειραιάς - Κιάτο κάθε μία ώρα. Με λεωφορείο του ΚΤΕΛ.
Πρόσφατα όμως εγκαινιάστηκε και η αστική γραμμή 870, από τον Σταθμό Μετρό Αγία Μαρίνα στο Αιγάλεω μέχρι το κέντρο των Μεγάρων και με προέκταση μέχρι τον σταθμό του Προαστιακού. Η συχνότητα των δρομολογίων είναι περίπου ανά 40 λεπτά και σας δίνει τη δυνατότητα να πάτε με το Μετρό στην Αγία Μαρίνα και να ταξιδέψετε με εισιτήριο 1,20 ευρώ μέχρι τα Μέγαρα.
Αν βέβαια έχετε τη δυνατότητα να πάτε με αυτοκίνητο, θα μπορέσετε να πραγματοποιήσετε όλες τις εξορμήσεις που σας περιγράφουμε αφού η περιοχή επεκτείνεται στην παραλιακή Πάχη, στη Νέα Πέραμο, στην Κινέτα, σε ενδιαφέροντα σημεία στα Γεράνια, ακόμα και στο Αλεποχώρι που αποτελούν δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου.

Και λίγη στορία...
Μετά την κάθοδο των Δωριέων εγκαταστάθηκαν στην περιοχή των Μεγάρων νέοι πληθυσμοί Δωρικής καταγωγής, εκτοπίζοντας αρχαιότερους πληθυσμούς όπως Ίωνες και Βοιωτούς που ήταν εγαταστημένοι εκεί. Δημιούργησαν ένα νέο κράτος με έδρα τα Μέγαρα που πήραν το όνομά τους καρά μία εκδοχή από τα Μέγαρα, μνημεία διασκορπισμένα σε αγροτικές περιοχές προς τιμή της Δήμητρας ή από τον Μεγαρέα Όρσιππο, αθλητή Ολυμπιονίκη το 720 π.χ. και στρατιωτικό ηγέτη των Μεγαρέων που τους αελευθέρωσε από τους Κορίνθιους. Τα επόμενα χρόνια οι Μεγαρείς ήρθαν σε σύγκρουση με τους γείτονες τους, αρχικά με τους Κορίνθιους και στη συνέχεια με τους Αθηναίους.
Ηγετική μορφή ανεδείχθη τον 7ο αιώνα ο Θεαγένης που σχετίζεται με μεγάλα δημόσια έργα στην πόλη με πιο γνωστό τη σωζόμενη κρήνη του Θεαγένους, ένα υδραγωγείο που εξυπηρετούσε για αιώνες την πόλη.
Το μεγαρικό ψήφισμα ο εμπορικός αποκλεισμός της πόλης από τους Αθηναίους υπήρξε αφορμή για τον Πελοποννησιακό πόλεμο με αποτέλεσμα ο Αρισγτοφάνης να χρησιμοποιήσει τα δεινά των Μεγαρ΄ων στις κωμωδίες Ειρήνη και Αχαρνής. Και είναι λογικό Ο Αριστοφλανης να αντιμετωπίζει με συμπάθεια τα Μέγαρα αφού και ο ίδιος είχε επηρεαστεί από τη Μεγαρική κωμωδία, ένα είδος σάτιρας με χοντροκομμένα αστεία στην οποία διέπρεπε ο Σουσαρίων και η οποία θεωρείται ότι αποτελεί και τη γέννηση της κωμωδίας.
Στο πέρασμα των χρόνων, όσο η πόλη μεγάλωνε, οι κάτοικοί της αναζητούσαν νέες αποικίες να εγκατασταθούν, έτσι ίδρυσαν τα Μέγαρα στη Σικελία και το Βυζάντιο στο Βόσπορο που πήρε το όνομά του από τον εποικιστή Βύζαντα, γιο του βασιλιά των Μεγάρων Νίσου.

Επίσκεψη στο αρχαιολογικό μουσείο
Από τα πιο ενδιαφέροντα αρχαιολογικά μουσεία της Ελλάδας, το Μουσείο Μεγάρων φιλοξενεί αντικείμενα που προέρχονται από τις σωστικές ανασκαφές της Γ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων στην πόλη των Μεγάρων και την ευρύτερη περιοχή.
Όπως πληροφορούμαστε από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, τα ευρήματα καλύπτουν τη χρονική περίοδο από τον 8ο αι. π.Χ. μέχρι και τον 2ο αι. μ.Χ. Σκοπός της ίδρυσής του ήταν να στεγαστούν μερικά από τα ευρήματα της Αρχαιολογικής Συλλογής Μεγάρων και να αποτελέσει ένα μικρό πνεύμονα πολιτισμού στις παρυφές της δυτικής Αττικής.
Η έκθεση στεγάζεται στο παλιό Δημαρχιακό Μέγαρο, ένα διώροφο κτήριο με τέσσερις εκθεσιακούς χώρους, κτίσμα του 19ου αιώνα.
Στο ισόγειο του κτηρίου παρουσιάζονται τα μαρμάρινα ευρήματα. Μνημειακά γλυπτά και αναθηματικά ανάγλυφα εκτίθενται στην αίθουσα Α, πλαισιωμένα από πληροφορίες που προέρχονται από την ανασκαφική έρευνα και τις φιλολογικές πηγές για τη μνημειακή γλυπτική και τα ανάγλυφα των Μεγάρων από την Αρχαϊκή έως και τη Ρωμαϊκή Εποχή. Επίσης παρουσιάζεται σε σχεδιαστική αναπαράσταση η Νίκη των Μεγάρων, αντίγραφο από γκραβούρα του 1847.
Στην αίθουσα Β εκτίθενται επιγραφές, που παρέχουν πληροφορίες για τη δημόσια ζωή της Κλασικής κυρίως Εποχής και επιτύμβιες στήλες της Κλασικής, Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής περιόδου. Πλαισιώνονται από σχετικά κείμενα και φωτογραφίες.
Στην αίθουσα Γ του ορόφου εκτίθενται αντικείμενα επιλεγμένα από ταφικά σύνολα που χρονολογούνται από τον 8ο αι. έως τον 1ο αι. π.Χ. Πλαισιώνονται από εποπτικό υλικό, φωτογραφίες, σχέδια και κείμενα, σχετικά με τη θέση των αρχαίων νεκροταφείων στην τοπογραφία της σύγχρονης και αρχαίας πόλης και τα ταφικά έθιμα.
Στην αίθουσα Δ παρουσιάζονται αντικείμενα που σχετίζονται με την καθημερινή ζωή στην αρχαιότητα, κυρίως πήλινα και χάλκινα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο αποθέτης ενός αρχαϊκού ιερού στη Θέση Μπούρι στο Αλεποχώρι. Από τα πολυάριθμα ευρήματα του ιερού εκτίθενται ελάχιστα αντιπροσωπευτικά δείγματα της λατρείας και του τοπικού κεραμικού εργαστηρίου, του οποίου αποτελούν προϊόντα. Μια ευσύνοπτη παρουσίαση της ανασκαφής γίνεται με τη βοήθεια εποπτικού υλικού που πλαισιώνει την προθήκη με τα εκθέματα του ιερού.
Στον αύλειο χώρο του μουσείου εκτίθενται επιγραφές, βάθρα αγαλμάτων και αρχιτεκτονικά μέλη διαφόρων περιόδων.

Επίσκεψη στο Καστάνειο λαογραφικό μουσείο
Το μεράκι και οι άοκνες προσπάθειες ενός ανθρώπου, του Σπύρου Μπερδελή οδήγησαν στην ίδρυση του «Καστάνειο Λαογραφικού Μουσείου Μεγάρων» το οποίο προσφέρει υπηρεσίες ανεκτίμητης πολιτιστικής αξίας αφού οι συλλογές, το αρχειακό του υλικό τεκμηριώνουν ένα σημαντικό μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς των Μεγάρων αλλά και της υπόλοιπης Ελλάδας.
Σκοπός του είναι η έρευνα, η διάσωση, η μελέτη, η προβολή του λαϊκού ελληνικού πολιτισμού καθώς επίσης και η εξασφάλιση πάσης φύσης λαογραφικού υλικού της Ελλάδας. Ιδρύθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2009 και στεγάζεται σε μια σύγχρονη και ευρύχωρη αίθουσα στην οδό Σιθνίδων στα Μέγαρα Η θεματογραφία του αφορά στην αγροτική ζωή, η κατοικία, η υφαντική, ακουαρέλες με θέματα από τα τοπικά ήθη και έθιμα, ο αργαλειός και αριστουργηματικές χρυσοκέντητες φορεσιές Στο μουσείο θα βρείτε παραδοσιακές φορεσιές από τα Μέγαρα, την Σαλαμίνα, την Κόρινθο, την Σμύρνη και τις Σπέτσες καθώς αντικείμενα της καθημερινότητας της τότε εποχής. Διαθέτει ανέκδοτο αρχειακό υλικό, σπάνιες συλλογές και αριθμεί χιλιάδες αντικείμενα άμεσα συνδεδεμένα με το λαϊκό υλικό πολιτισμό.

Σκυρώνειο Μουσείο στην «Κακιά Σκάλα»
Πολλές φορές περνπάμε από εκεί που ο Θησέας σκότωσε τον Σκίρωνα, αλλά δεν γνωρίζουμε ότι στην ίδια περιοχή έχει στηθεί ένα σπουδαίο μουσείο. Το Σκιρώνειο Μουσείο είναι δημιούργημα του γλύπτη Κώστα Πολυχρονόπουλου που βρίσκεται άνω στην παλαιά Εθνική Οδό στο σημείο της «Κακιάς Σκάλας». Ο γλύπτης είδε την περιοχή σαν ένα μεγάλο εννοιολογικό γλυπτό και κατασκεύασε ένα κτίσμα που περιβάλλεται από μονοπάτια, βλάστηση, γλυπτά εξωτερικών χώρων του καλλιτέχνη και αμφιθέατρο χωρητικότητας 600 ατόμων.

Στην Κρήνη του Θεαγένη
Η Κρήνη του Θεαγένη ήταν υδραγωγείο στα Μέγαρα που τροφοδοτούσε την πόλη με νερό από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 5ο αιώνα μ.Χ. Ανακαλύφθηκε τυχαία με την κατεδάφιση ενός σπιτιού και αναδείχτηκε με ανασκαφές του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου το 1899.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, κτίστηκε στις αρχές του 5ου αι. π.Χ. Πιθανότατα στην ίδια θέση, έναν αιώνα πριν, ο τύραννος Θεαγένης είχε κτίσει μία μικρότερη κρήνη και για το λόγο αυτό είναι γνωστή ως «Κρήνη του Θεαγένους». Είχε μήκος 21μ. περίπου και πλάτος 13,69 μ.
Τη στέγη της δεξαμενής στήριζαν 35 οκτάπλευροι κίονες με δωρικά κιονόκρανα. Με ένα λεπτό θωράκιο η δεξαμενή χωριζόταν κατά μήκος σε δύο μέρη, καθένα από τα οποία τροφοδοτούνταν με ξεχωριστό αγωγό. Έτσι, ένα μέρος μπορούσε να αδειάσει για να επισκευαστεί ή να καθαριστεί χωρίς να σταματήσει η λειτουργία της Κρήνης. Στο νότιο τμήμα της, όπου ήταν η πρόσοψή της, υπήρχε το «προστώον» με 5 κίονες και η στενόμακρη λεκάνη άντλησης νερού. Η τροφοδότηση της Κρήνης γινόταν με υδρομάστευση από τη θέση Ορκός βόρεια των Μεγάρων.
Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και μπορεί να το δει κανείς, αλλά και να το επισκεφτεί, μετά από συνεννόηση με τον Δήμο Μεγάρων.
Φίλος από τα Μέγαρα μου είπε χαριτολογώντας, ότι το μνημείο είναι η αιτία που τα Μέγαρα έχουν αποφύγει την ανάπτυξη πολυκατοικιών, αφού οι Μεγαρίτες φοβούνται να κατεδαφίσουν τα σπίτια τους, με τον φόβο να ανακαλυφθούν αντίστοιχα μνημεία, κάτω από αυτά.

Αρχιτεκτονική
Σήμερα οι πολυκατοικίες κυριαρχούν στην πόλη, αλλά μια βόλτα ψηλά στον λόφο στην παλιά πόλη αποκαλύπτει ένα πλήθος από λαϊκές κατοικίες με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που συναντάμε σε μια κατεξοχήν αγροτική και ελαιοπαραγωγική περιοχής της Αττικής και τα οποία χαρακτηριστικά γίνονται πιο εμφανή στις κατοικίες του κάμπου.Τα κτίσματα αυτά σχεδιάζονταν με βάση την απλότητα, τη λειτουργικότητα και τη χρήση των τοπικών υλικών κυρίως με τοπική πέτρα (ασβεστόλιθο) και λάσπη, με χοντρούς τοίχους για προστασία από το κρύο τον χειμώνα και τη ζέστη το καλοκαίρι. Οι στέγες ήταν συνήθως ξύλινες, καλυμμένες με κεραμίδια γαλλικού ή βυζαντινού τύπου. Το παραδοσιακό σπίτι ήταν συνήθως ισόγειο ή μονώροφο με ανώι αποτελούσε τον κύριο χώρο διαμονής της οικογένειας, με πρόσβαση από εξωτερική χτιστή σκάλα και το κατώι χρησίμευε ως αποθήκη για τα αγροτικά προϊόντα (λάδι, κρασί, σιτηρά) και ως στάβλος.Τα σπίτια οργανώνονταν γύρω από μια κλειστή ή ημίκλειστη αυλή, η οποία αποτελούσε το κέντρο της καθημερινής ζωής. Εκεί βρισκόταν συνήθως ο παραδοσιακός φούρνος, το πηγάδι ή η στέρνα για τη συλλογή του νερού, καθώς και βοηθητικοί χώροι (κουζίνα).
Στις αρχές του 20ου αιώνα εμφανίστηκαν σπίτια νεοκλασικής επιρροής για να στεγάσουν τις εύπορες οικογένειες με όλα τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης αρχιτεκτονικής σχολής: συμμετρικά παράθυρα

Θρησκευτικός τουρισμός. Η Αγία Παρασκευή στο Μάζι, ο Άγιος Ιερόθεος κι ο Άη Γιάννης ο Μακρινός
18 χλμ. από τα Μέγαρα, σκαρφαλωμένο σε έναν από τους κατάφυτους λόφους που δεσπόζουν απολαυστικά του γαλανού Κορινθιακού κόλπου (Αλεποχώρι, Ψάθα, Πόρτο Γερμενό), αυτό το εξαιρετικής αρχιτεκτονικής αισθητικής Ορθόδοξο Ησυχαστήριο, υπηρετείται από μια πνευματικά πολύ άξια ανδρική συνοδεία
Στους πρόποδες των Γερανείων στα Μέγαραι, σε υψόμετρο διακοσίων μέτρων, βρίσκεται η γυναικεία Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου του Μακρυνού, στην οποία υπάρχει και μέρος του Λειψάνου από την αριστερή Χείρα του Τιμίου Προδρόμου. Η μονή ανήκει εκκλησιαστικά στην Ιερά Μητρόπολη Μεγάρων και Σαλαμίνας. Η προσωνυμία «Μακρυνός» λέγεται ότι δόθηκε στη μονή σε αντιδιαστολή προς τους άλλους ναούς του Ιωάννου του Προδρόμου, που βρίσκονται πλησίον των Μεγάρων.
Το πιο διάσημο και επισκέψιμο μοναστήρι στην περιοχή είναι H Iερά Mονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Κυπαρυσσιωτίσης και Αγίου Ιεροθέου ευρίσκεται εις την B.A. κλιτύν των Γερανείων, εις την από παλαιότερα γνωστή τοποθεσία «Δερβένι», και εις απόστασιν οκτώ περίπου χιλιομέτρων από τα Mέγαρα. Eκτίσθη μεν το πρώτον, κατά τον 11ον αιώνα. Ως ιδρυτής της, κατά μίαν ιστορικήν άποψιν, θεωρείται ο Όσιος Mελέτιος, ο εν Kιθαιρώνι .


Βόλτα στην Πάχη και τη Νέα Πέραμο
Το «κοσμοπολίτικο» αγαπημένο σημείο για επίσκεψη στα Μέγαρα είναι η Πάχη, παλιά Νισαία, ένα γραφικό ψαροχώρι στην παραλία, 3 χιλιόμετρα από την πόλη, που έχει εξελιχθεί σε πόλο έλξης για Αθηναίους που αναζητούν μια ήρεμη μονοήμερη εκδρομή για καλό και φρέσκο ψάρι ή καφέ με θέα τη θάλασσαμ μακριά από τον συνωστισμό.
Πριν την Πάχη στον παλαιό δρόμο προς την Αθήνα, η Νέα Πέραμος, το «Μεγάλο Παύκο» προσπαθεί να διατηρήσει την αίγλη που είχε αποκτήσει σαν παραθαλάσσιος κοντινός προορισμός της Αθήνας.Εδώ στο Νεράκι παραδοσιακά θα γευτείτε νοστιμιές με μύδαι και θαλασσινά ή θα τα προμηθευτείτε ολόφρεσκα και ζωντανά για να τα μαγειρέψετε με την επιστροφή σας


Υγροβιότοπος στο Βουρκάρι
Για τους οπαδούς του φυσιολατρικού και περιβαλλοντικού τουρισμού, είναι πραγματικά η πιο καλή ευκαιρία να μπορούν να επισκεφτούν έναν τόσο σημαντικό υγροβιότοπο, τόσο κοντά στην Αθήνα. Η λιμνοθάλασσα Βουρκάρι, αντιστέκεται σθεναρά στα βιομηχανικά κτίρια και τις εγκαταστάσεις της Ελληικά Πετρέλαια που την περιβάλλουν απειλητικά για χάρη των σταχτοτσικνιάδων, των χαλκόκοτων και των μαυροκέφαλων γλάρων που διαβιώνουν εκεί και αποτελούν έναν πόλο έλξης για τους παρατηρητές πουλιών.
Η λιμνοθάλασσα της Αγίας Τριάδας είναι ευρύτερα γνωστή με το όνομα Βουρκάρι (ή αλλιώς Βουρκάδι) και υπόκειται σε νομοθετικό πλαίσιο προστασίας από τα μέσα της δεκαετίας του 2010, όταν εγκρίθηκε Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος με το οποίο χαρακτηρίστηκε ως Περιφερειακό Πάρκο.



Τα προϊόντα της «Μεγάρων Γης»
Βασικός πυλώνας της οικονομίας των Μεγάρων υπήρξε η πτηνοτροφία, μια δραστηριότητα που μετρά αιώνες παραδοσης και που οργανώθηκε σε σύγχρονες βάσεις από τις αρχές του περασμένου αιώνα.
Σημαντικό προϊόν είναι και το φυστίκι, αλλά και το ελαιόλαδο καλλιέργεια που ανέκαμψε μετά την ολοκληρωτική καταστροφή του κάμπου προς τη θάλασσα από τη χούντα που ξερίζωσε χιλιάδες ελιές το 1973 για να εξυπηρετήσει τα ειχειρηματικά σχέδια του Ομίλου Ανδρεάδη. Ο ξεσηκωμός των Μεγαριτών για να προστατεύσουν τη γη τους συνέπεσε χρονικά με την εξέγερση στο Πολυτχνείο.
Βασικό ακόμα προϊόν είναι και το κρασί με Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη, με ανερχόμενες οινοποιητικές μονάδες που οργανώνονται σταδιακά ‘ωστε να δημιουργήσουν στο άμεσο μέλλον προϋποθέσεις οινικού τουρισμού στην περιοχή, ο οποίος ήδη έχει αρχίσει να κάνει την εμφάνισή του.
Αξιοσημείωτα είναι τα εκατοντάδες πατητήρια που διασώζονται διασκορπισμένα στον κάμπο και μαρτυρούν τη μεγάλη οικογενειακή παράδοση στην παραγωγή κρασιού των Μεγαριτών.
Όλα αυτά προβάλλονται κάθε χρόνο στο Αγροτουριστικό Φεστιβάλ «Μεγάρων Γη» που οραγματοποιείται κάθε Σεπτέμβριο και έχει εξελιχθεί σε έναν σημαντικό οικονομικό θεσμό για την περιοχή.

Μεγαρίτικη γαστρονομία
Η Μεγαρίτικη γαστρονομία έχει τα δικά της αποκλειστικά και ονομαστά αντιπροσωπευτικά δείγματα, που δύσκολα βέβαια θα βρείτε σε κάποιο εστιατόριο, αλλά εύκολα σε κάποιο σπίτι που σας φιλοξενεί και ακόμα πιο εύκολα σε έναν από τους πιο γνωστούς φούρνους της πόλης, τον φούρνο του Σάλτα
Μεγαρίτικα Μπουμπάρια: Γλυκιά σπανακόπιτα. Παραδοσιακό νηστίσιμο πιάτο (συχνά για την Καθαρά Δευτέρα) με χειροποίητο φύλλο και γέμιση από σπανάκι, ρύζι, σταφίδες (ξανθές και μαύρες), ζάχαρη, κρεμμυδάκι, άνηθο και κανέλα. [
Μουσούντα Μεγάρων: Γλυκιά ανοιχτή πίτα χωρίς φύλλο που χρησιμοποιεί παρόμοια υλικά γέμισης με τα μπουμπάρια (σπανάκι, ρύζι, σταφίδες, ζάχαρη, κανέλα), φτιαγμένη είτε με φύλλο είτε ως χυλός.
Γαλόπιτα: Παραδοσιακό γαλακτογλυκό των Αποκριών με κρέμα από γάλα, αλεύρι, αυγά και ζάχαρη, σκεπασμένο με τραγανά φύλλα κρούστας
Κατσούμπλες: Παραδοσιακοί μεγαρίτιικοι λουκουμάδες που φτιάχνονται παραδοσιακά για να αναγγείλουν ένα χαρμόσυνο γεγονός, σερβιρισμένοι με μέλι, κανέλα και σουσάμι.
Κουταλίτες (ή Τηγανίτες): Απλό, γρήγορο γλυκό ή αλμυρό σνακ από πυκνό χυλό αλευριού που τηγανίζεται σε καυτό λάδι και πασπαλίζεται με ζάχαρη και κανέλα.

Ο χορός της Τράτας
Κάθε Τρίτη του Πάσχα αναβιώνει στα Μέγαρα ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά και πολιτιστικά έθιμα της πόλης. Ο χορός της Τράτας , ένας μοναδικός χορός σε ολόκληρη την Ελλάδα, έχει τις βάσεις του στην εποχή της Τουρκοκρατίας, ενώ οι ρίζες του ξεκινούν από τα αρχαία χρόνια όπως πολλοί αναφέρουν. Από τις αρχές του περασμένου αιώνα έχουμε μαρτυρίες εφημερίδων που περιγράφουν πλήθη Αθηναίων να έρχονται εδώ για αυτό ρο έθιμο που κρατάει σταθερά μέχρι σήμερα. Η παράδοση θέλει τον χορό να καθιερώθηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όταν οι Μεγαρείς, προσπαθώντας να διατηρήσουν αναλλοίωτα τα θρησκευτικά τους έθιμα στον χρόνο, ζήτησαν από τον Τούρκο διοικητή να ξαναχτίσουν την εκκλησία. Η άδεια, τους δόθηκε με την προϋπόθεση να τελειώσουν το εκκλησάκι μέσα σε μια μόνο ημέρα. Έτσι λοιπόν οι Μεγαρίτες με σύμμαχο την πίστη τους στον Θεό, κατάφεραν να χτίσουν μέχρι την δύση του ήλιου
Το ονόμασαν Χορευταράς (στην τοποθεσία που βρίσκεται ακόμα και σήμερα). Για να γιορτάσουν το γεγονός, οι κοπέλες έπιασαν τον χορό πιάνοντας τα χέρια τους χιαστί όπως χορεύεται και σήμερα με εντελώς μοναδικές φορεσιές σε όλη την Ελλάδα. Ο χορός προσομοιάζειτον τρόπο με τον οποίο οι ψαράδες σέρνουν τα δίχτυα τους, γι΄ αυτό και ονομάστηκε “χορός της τράτας”, και είναι ένας πανάρχαιος και σημαντικότατος χορός.
Ωραία πουν ‘τα Μέγαρα την Τρίτη στον Άγιάννη, πού ’ρχεται όλη η ξενουργιά και κάνουνε σεργιάνι…

Τι άλλο μπορείτε να κάνετε πριν φύγετε από τα Μέγαρα
Να πεταχτείτε για ένα μπάνιο στην Κινέττα, το μυθικό παραθεριστικό κέντρο των Αθηναίων με τις βίλες και τα εξοχικά πολλών καλλιτεχνών.
Μια βόλτα για μπάνιο και ψάρι στο Αλεποχώρι
Μια επίσκεψη οινοτουρισμού στην Πολιτεία Κανιάρη που συμπεριλαμβάνει και το θρυλικό κτήμα Εύχαρις στα Γεράνεια.
Να πεταχτείτε απέναντι στη Σαλαμίνα
Να κάνετε μια επίσκεψη με τα παιδιά σας στην καθιερωμένη πίστα καρτ.
Να κάνετε railbiking, ποδηλασία πάνω στις παλιές ράγες του τραίνου με την ομάδα Railbiking in Greece.
Τα υπόλοιπα στην επόμενη επίσκεψή σας στα Μέγαρα



