Πριν έναν χρόνο μου ζητήθηκε να διασκευάσω την Οδύσσεια του Ομήρου για μια παιδική σκηνή που περιοδεύει και δίνει παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα. Έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να περιπλανηθώ και πάλι στους τόπους που περιπλανήθηκε ο Οδυσσέας και να ασχοληθώ με την περίφημη «γεωγραφία της Οδύσσειας» που εξελίχθηκε διαχρονικά σε μανία ανάμεσα στους ερευνητές και επανέρχεται κάπως και στις μέρες μας μέσα από τα δημοσιεύματα για τη νέα ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν
Από τα χρόνια του Ησίοδου, όπως γράφει ο Κακριδής, ως το τέλος του αρχαίου κόσμου η συζήτηση για τους τόπους που παράδειρε ο Οδυσσέας δεν είπε να σταματήσει. Σχετικές πληροφορίες βρίσκουμε στον Ηρόδοτο, στον Θουκυδίδη, στον Ελλάνικο, στον Έφορο, στον Πλάτωνα, στον Θεόφραστο, στον Λυκόφρονα, στον Κράτη, στον Ποσειδώνιο, στον Στράβωνα, στον Πλούταρχο, ακόμα στους Ρωμαίους, τον Τάκιτο, τον Κικέρωνα, τον Βιργίλιο, τον Οράτιο, τον Οβίδιο, τον Πλίνιο, τον Σίλιο τον Ιταλικό.
Banner Inside Article - 728x90
Απέναντι στις προσπάθειες αυτές να παρακολουθήσουν την πορεία του Οδυσσέα πάνω στο χάρτη, υψώθηκε μια μόνο φωνή στην αρχαιότητα να διαμαρτυρηθεί, του μεγάλου μαθηματικού και γεωγράφου Ερατοσθένη από την Κυρήνη, γύρω στα 200 π.Χ. Κατά τη γνώμη του, όλοι αυτοί οι τόποι είναι πλάσματα της φαντασίας, γι' αυτό κάθε δοκιμή να εντοπιστούν πάνω στο χάρτη είναι το ίδιο ανόητη, όπως αν γύρευε κανείς να μάθει πώς έλεγαν τον τεχνίτη που έραψε το ασκί, όπου μέσα έκλεισε ο Αίολος τους ανέμους, πριν τους εμπιστευτεί στον Οδυσσέα (κ 19). Ο σκοπός της Οδύσσειας, όπως κάθε ποίησης, ήταν να ψυχαγωγήσει τους ανθρώπους, όχι να τους κάνει μαθήματα γεωγραφίας (Στράβ. 1,1,10. 1,2,3 και 15). Ένας λόγος πολύ φρόνιμος· ποιος όμως στον κόσμο αυτόν δίνει αυτί στα λόγια της φρονιμάδας!
Ο Όμηρος ήταν ποιητής και όχι γεωγράφος
Όσο μάλιστα τα νεότερα χρόνια ανακαλύπτονταν νέα εδάφη και νέες χώρες διεκδικούσαν και αυτές το πέρασμα του Οδυσσέα από τα μέρη τους. Μεγάλο ρόλο έπαιξαν και οι Έλληνες άποικοι που σε όποιο μέρος βρίσκονταν, εξοικειωμένοι με τις περιπέτειες του Οδυσσέα, συνέδεαν τα τοπία με τις περιπέτειες αυτές.
Στις έρευνές τους οι νεότεροι έχουν επιστρατέψει όλα τα πορίσματα της γεωγραφικής επιστήμης σχετικά με τα φυσικά δεδομένα στη Μεσόγειο και στις άλλες θάλασσες: τα υπόγεια ρεύματα, τη δύναμη και την κατεύθυνση των ανέμων στις διάφορες εποχές του χρόνου. Υπολογίζουν ακόμα τη γρηγοράδα που μπορούσε να αναπτύξει ένα καράβι στα χρόνια του Ομήρου, είτε με τα πανιά είτε με τα κουπιά, με μέτριο και με δυνατό άνεμο ή και με καταιγίδα. Τις έρευνες αυτές τις συμπληρώνουν μελετώντας τους νεότατους πίνακες της Χαρτογραφικής Υπηρεσίας και κάνοντας διερευνητικά ταξίδια και προβαίνοντας σε αυτοψίες. Μερικοί διατυπώνουν τη θεωρία πως ήταν ο ίδιος ο Όμηρος που είχε κάνει όλη αυτή την περιήγηση, και αργότερα έβαλε τον ήρωά του να την ξανακάνει. (Κακριδής).
Ξεχνάμε βέβαια ότι μιλάμε για μυθικά πρόσωπα και όσο απίθανο είναι να υπήρξαν γίγαντες ανθρωποφάγοι, σαν τους Κύκλωπες και τους Λαιστρηγόνες ή τέρατα σαν τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, τόσο απίθανο είναι να ισχύουν και οι θεωρίες για τον τόπο που τους αποδίδεται.
Ξεχνάμε ακόμα ότι ο Όμηρος ήταν ποιητής και όχι γεωγράφος.
Παρόλα αυτά ας δεχτούμε τις υποθετικές θεωρίες για κάποιους από τους σημερινούς τόπους που αποδίδονται στο ταξίδι του Οδυσσέα για να κάνουμε κι εμείς ένα φανταστικό ταξίδι σε αυτούς μέσα από αυτό το άρθρο.
Η Τροία. Η προκυμαία του Τσανάκαλε και ο Δούρειος Ίππος
Η αρχή γίνεται από την Τροία, μια περιοχή που δεν ανάγεται στη μυθολογία, αλλά θεωρείται υπαρκτή από τότε που, ο Γερμανός αρχαιολόγος Ερρίκος Σλήμαν, το 1870, την ανακάλυψε στα παράλια της Μικράς Ασίας, στην ακτή της βορειοδυτικής Τουρκίας στην πεδιάδα του ποταμού Σκαμάνδρου, στο ύψος μεταξύ της Ίμβρου και της Τενέδου. Στην περιοχή έχουν μέχρι σήμερα βρεθεί υπολείμματα πολλών αρχαίων πόλεων και οι περισσότεροι αρχαιολόγοι και μελετητές συμφωνούν ότι πράγματι εκεί βρισκόταν η αρχαία Τροία.
Μια ιδιαίτερα δημοφιλής τουριστικά περιοχή, κυρίως για μας τους Έλληνες, καθώς συνδυάζεται και με επίσκεψη στα νησιά Ίμβρος και Τένεδος, με εντονο ελληνικό στοιχείο και συγκινησιακές μνήμες.
Επίκεντρο το Τσανάκαλαε ή Δαρδανέλια. Στην Προκυμαία, δεσπόζει το εντυπωσιακό ξύλινο άγαλμα του Δούρειου Ίππου που χρησιμοποιήθηκε για τα γυρίσματα της ταινίας «Τροία» με Αχιλλέα τον Μπραντ Πιτ και το οποίο η παραγωγή δώρισε στην πόλη.
Εδώ μπορεί κανείς να επισκεφθεί το Μουσείο της Αρχαίας Τροίας, τον Ναό του Απόλλωνα Σμινθέα, την Αρχαία Άσσο, την Αρχαία Άντανδρο, τον καταρράκτη Sutuven κ.ά.
Θράκη και Μαρώνεια. Η χώρα των Κικόνων
Πρώτος σταθμός μετά την Τροία για τα καράβια του Οδυσσέα ήταν η χώρα των Κικόνων, στην οποία τους έφερε μια τρικυμία που τους απόκοψε από τον υπόλοιπο στόλο των Ελλήνων. Κάπως έπρεπε να αρχίσουν, άλλωστε, οι περιπέτειες του Οδυσσέα και των συντρόφων του.
Για την ιστορία οι άντρες του Οδυσσέα επιτίθενται στους Κίκονες, καταστρέφουν την πόλη τους και κλέβουν τις γυναίκες τους. Οι Κίκονες λαός άγριος και εκπαιδευμένος στον πόλεμο, σύμμαχοι των Τρώων, αντεπιτίθενται σκοτώνοντας 76 από τους συντρόφους του Οδυσσέα. Όσοι απόμειναν μπήκαν ξανά στα καράβια για να συνεχίσουν τις περιπέτειές τους
Η χώρα των Κικόνων αναφέρεται ως Ισμαρίδα, πόλη των Αρχαίων Θρακών και ταυτίζεται με τη σημερινή Μαρώνεια του νομού Ροδόπης όπου σώζεται μάλιστα μεγάλο τμήμα της αρχαίας πόλης.
Όσοι θελήσουν να επισκεφτούν την περιοχή, θα βρουν πολλές ήσυχες παραλίες, το εντυπωσιακό αρχαίο θέατρο της Μαρώνειας και φυσικά να επεκτείνουν την εκδρομη τους στη γοητευτική Κομοτηνή, το Φανάρι, την Ξάνθη και τα Θρακικά Τέμπη, όλπως αποκαλείται η περιοχή γύρω από τον Νέστο. Μην παραλείψετε και μια επίσκεψη οινοποσίας στην οινοποιία «Κίκονες».
Τζέρμπα στην Τυνησία. Το νησί των Λωτοφάγων
Αφού προσάραξαν για λίγο, στο Ακρωτήριο του Κάβο Μαλιά της Λακωνίας, μια μεγάλη καταιγίδα που κράτησε δέκα μέρες έστειλε τον στόλο του Οδυσσέα στις ακτές της Βόρειας Αφρικής, στο νησί των Λωτοφάγων. Εκεί οι κάτοικοι, ειρηνικοί και φιλόξενοι πήραν το όνομά τους επειδή τρέφονταν με λωτούς που αφθονούσαν στο νησί και που σε έκαναν να ξεχάσεις ποιος είσαι. Να σκεφτούμε πως ίσως καλλιεργούσαν και κάτι άλλο; Τρόμαξε ο δόλιος ο Οδυσσέας να τους ξεκολλήσει τους συντρόφους του απο εκεί και να τους θυμίσει τον προορισμό τους.
Σήμερα οι ερευνητές θεωρούν ότι πρόκειται για το νησί Ζέρμπα ή Τζέρμπα, που διοικητικά ανήκει στην Τυνησία, στον Κόλπο της Σύρτης. Είναι το μεγαλύτερο νησί της Τυνησίας και βρίσκεται στον Κόλπο του Γκαμπές. Το ψηλότερο σημείο είναι 420 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, έχει έκταση 514 τ.χλμ. και απέχει 3,89 χλμ. από την κοντινότερη ακτή της Αφρικής.
Αν αποφασίσετε να το επισκεφτείτε, διασχίστε τη διάσημη Ρωμαϊκή Αιτία (Roman Causeway), που συνδέει την Τζέρμπα με την ηπειρωτική χώρα. Γνωρίστε την παραδοσιακή τέχνη της αγγειοπλαστικής στο Γκελάλα (Guellala). Επισκεφθείτε το Μουσείο Γκελάλα και ανακαλύψτε τον πολιτισμό και τις παραδόσεις της Τζέρμπα. Εξερευνήστε την ιστορική συναγωγή Λα Γκρίμπα (La Ghriba) και το καλλιτεχνικό χωριό Djerba Hood. Απολαύστε, τέλος, ελεύθερο χρόνο στα παραδοσιακά σουκ και το αλιευτικό λιμάνι της Χουμτ Σουκ (Houmt Souk).
Συρακούσες: Η χώρα των Κυκλώπων
Μετά το νησί των Λωτοφάγων, επόμενος σταθμός για τον Οδυσσέα και τους σύντροφούς του ήταν η χώρα των Κυκλώπων. Μονόφθαλμοι Γίγαντες, παιδιά του Ποσειδώνα που ετρεφαν πρόβατα και ήσαν εχθρικοί με κάθε επισκέπτη. Η ιστορία στη σπηλιά του κύκλωπα Πολύφημου είναι ίσως η πιο διάσημη στην Οδύσσεια.
Ποιο είναι όμως το νησί των Κυκλώπων. Αρκετοί ερευνητές μιλούν για τις Συρακούσες, κρίνοντας από τις μεγάλες σπηλιές που βρίθουν στην περιοχή αλλά και από το γεγονός ότι ήταν μια φυσική απόληξη της πορείας μετά την Τζερμπα, καθώς βρίσκονται βορειοανατολικά της.
Οι Συρακούσες με ιστορία 2.700 ετών ήταν ελληνική αποικία καθώς κτίστηκε από αποίκους από την Κόρινθο και την Τενέα (περιοχή γύρω από το Χιλιομόδι). Ήταν η πατρίδα του Αρχιμήδη.
Εδώ μπορείτε να επισκεφτείτε το Κάστρο Maniache, την πλατεία του Αρχιμήδη, τα αρχαία λατομεία του Παραδείσου και το περίφημο «Αυτί του Διονύσου», μια σπηλιά με τέλεια ακουστική, στην οποία ο Διόνυσος, ηγεμόνας της πόλης φυλάκιζε τους αντιπάλους του για να παρακολουθεί τις συζητήσεις τους.
Το πιο εμβληματικό βέβαια αξιοθέατο της περιοχής είναι το παρίφημο Αρχαίο Θέατρο των Συρακουθών, ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα στην αρχαία ελληνικη αυτοκρατορία.
Στρόμπολι και Λίπαρι: Τα νησιά του Αιόλου
Μετά τη χώρα των Κυκλώπων, τα καράβια του Οδυσσέα βρίσκουν... απάνεμο λιμάνι στη χώρα των Ανέμων, την «Αιολία», ένα σύμπλεγμα νησιών που ανήκαν στον θεό Αίολο, το «ταμία των Ανέμων» και που σήμερα ταυτίζονται με τις ηφαιστειογενείς Λιπάρεις ή Αιολίδες νήσους, βόρεια της Σικελίας με πιο γνωστά το Στρόμπολι και το Λίπαρι
Το Στρόμπολι είναι ένα μικρό νησί στο Τυρρηνικό Πέλαγος, στο οποίο βρίσκεται ένα από τα τέσσερα ενεργά ηφαίστεια της Ιταλίας. Εδώ κατοικούν περίπου 500 μόνιμοι κάτοικοι που ασχολούνται με τη γεωργία, την περισυλλογή κάπαρης και το τουρισμό.
To Λιπάρι είναι το μεγαλύτερο από τα Αιολικά Νησιά. Πρόκειται για έναν τόπο που έχει αναγνωριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2000, χάρη στη μοναδική φυσική και πολιτιστική του αξία.
Ο οικιστικός πυρήνας εκτείνεται ανάμεσα στα μπαρ και τα εστιατόρια που αγναντεύουν την όμορφη Piazza di Sant'Onofrio, γνωστή και ως Marina Corta, και τη Via Francesco Crispi, γνωστή ως Marina Lunga. Από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο, η περιοχή αυτή μετατρέπεται κάθε βράδυ στο επίκεντρο της νυχτερινής ζωής του νησιού.
Απαραίτητη στάση αποτελεί το Νορμανδικό Μοναστηριακό Περίστυλο (Chiostro dei Normanni), Εξίσου εντυπωσιακό είναι και το επιβλητικό Κάστρο της Λιπάρι, μια πραγματική ακρόπολη χτισμένη πάνω σε ακρωτήριο που κατοικείται αδιάλειπτα από τη Νεολιθική εποχή.
Ολόκληρη η βορειοανατολική ακτογραμμή καλύπτεται από την εκτυφλωτικά λευκή άμμο που προέρχεται από τα λατομεία ελαφρόπετρας και οψιδιανού.
Σαρδηνία. Η γη των Λαιστρυγόνων
Από τις Αιολίδες νήσους οι άνεμοι του Αιόλου παρέσυραν τα καράβια στην Τηλέπυλο, τη χώρα όπου έμεναν οι ανθρωποφάγοι γίγαντες, Λαιστρυγόνες. Οι οποίοι τους πήραν με τις πέτρες κι όταν λέμε πέτρες, εννοούμε βράχους Πολύ γρήγορα 11 από τα 12 πλοία- όσα είχαν δέσει στο λιμάνι- χάθηκαν αύτανδρα. Το μόνο που γλίτωσε ήταν το καράβι του Οδυσσέα που είχε δέσει σε έναν βράχο μακριά από λιμάνι.
Η χώρα των Λαιστρυγόνων θεωρείται ότι βρισκόταν στην πεδιάδα του Δρέπανου της δυτικής Σαρδηνίας στα παράλια της Τυρρηνικής Θάλασσας. Άλλοι θεωρούν ότι είναι η απέναντι πλευρά του Τυρρηνικού πελάγους στην Τεραντσίνα που αποτελεί μέρος της ευρύτερης περιοχής της «ριβιέρας του Οδυσσέα»... παρόλο που ο μύθος λέει ότι όταν οι ναύτες άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου πλησίαζαν την Ιθάκη Ωστόσο, υπάρχει και η θεωρία ότι οι Λαιστρυγόνες ζούσαν κοντά στο ηφαίστειο της Αίτνας στη Σικελία.
Σημαντικό ρόλο στο να θεωρηθεί η Σαρδηνία ως η χώρα των Λαιστρηγόνων έπαιξε η παρουσία των Γιγάντων του Μόντε Πράμα, αρχαίες πέτρινες φιγούρες που παρατηρούσαν σε έναν λόφο της χερσονήσου Σίνις οι εξοικειωμένοι με τν μύθο Έλληνες ναυτικοί
Οι 28 λίθινοι Γίγαντες αποτελούν τα μοναδικά σωζόμενα λίθινα αγάλματα της Νουραγικής περιόδου και, παράλληλα, τα αρχαιότερα ελεύθερα ολόγλυφα γλυπτά της Μεσογείου, ηλικίας περίπου τριών χιλιάδων ετών. Είναι η σημαντικότερη αρχαιολογική ανακάλυψη της Μεσογείου τον 20ό αιώνα.
Τα αγάλματα απεικονίζουν νέους άνδρες, γενναίους και σωματικά ικανούς, εκπροσώπους μιας πολεμικής αριστοκρατίας.
Το νησί της Κίρκης. Η «ριβιέρα του Οδυσσέα» μεταξύ Ρώμης και Νάπολης
Έρμαιο των ανέμων και της μοίρας ο Οδυσσέας φτάνει με το μοναδικό καράβι και τους συντρόφους που του έχουν απομείνει στο νησί της μάγισσας Κίρκης, η οποία μεταμόρφωνε τους περαστικούς σε γουρούνια. Το ίδιο έκανε και με τους συντρόφους του Οδυσσέας, αν και αναγκάστηκε στο τέλος από τον ίδιο να ανακαλέσει την αόφασή της και να τους ξανακάνει άντρες,
Οι ερευνητές τοποθετούν την Αία, το νησί της Κίρκης, όχι σε νησί, αλλά στην παραλιακή γραμμή ανάμεσα σε Ρώμη και Νάπολη, εκεί που υπάρχει το monte Circeo
Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι ο Όμηρος επισκέφθηκε ποτέ την Ιταλία. Ωστόσο, όταν οι αρχαίοι Έλληνες έφτασαν στις ιταλικές ακτές γύρω στο 750 π.Χ., τα ομηρικά έπη ήταν ήδη ιδιαίτερα δημοφιλή ανάμεσα στους αποίκους και στους ναυτικούς.
Η σύνδεση της Αιαίας με το Monte Circeo δεν ήταν δύσκολη. Στην αρχαιότητα μεγάλο μέρος του ακρωτηρίου βρισκόταν κάτω από τη στάθμη της θάλασσας, δίνοντας την εντύπωση νησιού. Επιπλέον, υπήρχε εκεί ένα ρωμαϊκό λιμάνι με το όνομα Circeii. Για πολλούς, η ταύτιση φαινόταν αυτονόητη.
Παρότι η σύνδεση της περιοχής με την Οδύσσεια είναι πανάρχαια, η ονομασία «Riviera di Ulisse» είναι σχετικά σύγχρονη. Υιοθετήθηκε τον 20ό αιώνα ως τουριστικό όνομα για την προώθηση της περιοχής.
Συνήθως περιλαμβάνει τις παραθαλάσσιες πόλεις από το San Felice Circeo, στις πλαγιές του Monte Circeo, έως το Scauri, στον κόλπο της Γκαέτα. Και άλλες περιοχές της ακτής διεκδικούν δεσμούς με τον Οδυσσέα, ιδιαίτερα τα Ποντίνια Νησιά και οι πόλεις Formia και Gaeta, οι οποίες επίσης συνδέονται με τους Λαιστρυγόνες.
Αν και δεν συνδέεται άμεσα με την Οδύσσεια, η χτισμένη σε λόφο πόλη Sperlonga απέκτησε ιδιαίτερη σχέση με τον Οδυσσέα το 1957, όταν μέσα στο σπήλαιο της Ρωμαϊκής Έπαυλης του Τιβέριου ανακαλύφθηκε μια εντυπωσιακή συλλογή μαρμάρινων αγαλμάτων με σκηνές εμπνευσμένες από την Οδύσσεια.
Κάπρι. Το νησί των Σειρήνων
Οι Σειρήνες είναι ένας ακόμα μύθος... που έμεινε στην ιστορία! Ακόμα και σήμερα μας προτρέπουν να κλείνουμε τα αυτιά μας στις Σειρήνες, δηλαδή στα όμορφα και παραπλανητικά λόγια που παραπέμπουν στο γλυκό τραγούδι – παγίδα με το οποία τα μυθικά αυτά όντα με σώμα πουλιού και κεφάλι γυναίκας, παρέσερναν τους ναυτικούς στο νησί τους και τους έτρωγαν. Κλείνοντας τα αυτιά του με βουλοκέρι και δεμένος στο κατάρτι ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του κατάφεραν να ξεφύγουν κι από αυτή τη δοκιμασία.
Που ήταν όμως το νησί τγων Σειρήνων;
Οι Σειρήνες θεωρείται ότι ζούσαν στο νησί της Κορσικής κατά μία εκδοχή, ενώ κατά μια άλλη (που παραδίδει ο Ησίοδος) βρίσκονταν στο νησί Ανθεμόεσσα του Τυρρηνικού πελάγους, στο στενό της Μεσσήνης μεταξύ Σικελίας και Καλαβρίας. Παρόλο που δεν διασώζεται αυτό το όνομα του νησιού πιθανολογείται ότι ταυτίζεται με τα νησιά Ίσκια ή Κάπρι στον κόλπο της Νάπολης.
Από τα πιο κοσμοπολίτικα και διάσημα νησιά της Ιταλίας συγκεντρώνουν κάθε χρόνο εκτομμύρια τουρίστες. Δεν εννοείται εκδρομή στη Νάπολη, χωρίς μια επίσκεψη στο Κάπρι
Οι σημερινές Σειρήνες στο Κάπρι είναι πολλές και είναι δύσκολο να δεθείς σε ένα κατάρτι για να τις αποφύγεις. Άλλωστε δεν έχεις και λόγο να το κάνεις. Δεν πρόκειται... να σε φάνε, ίσως να σου κοστίσουν μόνο λίγο παραπάνω, αφού είναι το νησί του διεθνούς κοσμοπολίτικου τζετ σετ.
Μπορείτε πάντως να ανέβετε με το τελεφερικ από το λιμάνι στην πάνω Πόλη, απολαύσετε τη θέα από την piazza Umberto πιείτε τον καφέ σας στη σκιά του Πύργου του Ρολογιού, ανάμεσα στον Καθεδρικό του Αγ. Στεφάνου του 17ο αι. και το Δημαρχείο της πόλης.
Και φυσικά να πεταχτείτε και στον επίγειο παράδεισο το νησάκι Ίσκια, απέναντι από το Κάπρι. Και αν μείνετε για το βράδυ και δεν ακολουθήσετε τη συνήθη επιστροφή στη Νάπολη, θα έχετε την ευκαιρία να συναντήσετε πολλές Σειρήνες στη νυχτερινήζωή στα μπαρ και τα εστιατόρια του Κάπρι.
Μεσίνα. Το στενό της Σκύλλας και της Χάρυβδης
Η Σκύλλα και η Χάρυβδη περιγράφονται από τον Όμηρο να δεσπόζουν πάνω σε απότομους βράχους, εκατέρωθεν ενός θαλάσσιου στενού η Χάρυβδη που συνέθλιβε τα πλοία ανάμεσα στους πανύψηλους απότομους βράχους και η Σκύλλα που άρπαζε και έτρωγε τους ανυποψίαστους ναυτικούς. Ο Οδυσσέας κατάφερε να περάσει το πλοίο του από τη στενή αυτή θαλάσσια λωρίδα με αρκετές απώλειες των συντρόφων του
Ψάχνοντας οι ερευνητές να εντοπίσουν ή να φανταστούν μια τέτοις στενή θαλάσσια λωρίδα, κοντά στη Σικελία που υποθέτουμε ότι συνέβαιναν οι προηγούμενες περιπέτειες, συμφώνησαν ότι αυτή δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από τη σημερινή Μεσσήνη, το πέρασμα που χωρίζει τη Σικελία από την υπόλοιπη Ιταλία
Η Μεσσήνη βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της Σικελίας, Ιταλία. Απέχει μόλις 5 χιλιόμετρα από τα Στενά της Μεσσήνης προς την περιοχή της Καλαβρίας στην ηπειρωτική χώρα. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στο νησί της Σικελίας και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς για τα κρουαζιερόπλοια που ταξιδεύουν στη Μεσόγειο.
Ξεκινήστε την περιήγησή σας από την ιστορική καρδιά της πόλης, γύρω από τον Καθεδρικό Ναό όπου οι παραδοσιακές άμαξες με άλογα δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που θυμίζει τη λαμπρή Belle Époque της Μεσσίνας.
Το νορμανδικό καμπαναριό του Καθεδρικού, ύψους 60 μέτρων, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης. Στην πρόσοψή του βρίσκεται το μεγαλύτερο και πιο εντυπωσιακό μηχανικό και αστρονομικό ρολόι στον κόσμο.
Κοντά στον Καθεδρικό δεσπόζει το εντυπωσιακό Συντριβάνι του Ωρίωνα, που θεωρείται ένα από τα ωραιότερα σιντριβάνια του 16ου αιώνα στην Ευρώπη. Είναι αφιερωμένο στον μυθικό ιδρυτή της πόλης και δημιουργήθηκε από τον Φλωρεντινό γλύπτη Τζοβάνι Άντζελο Μοντορσόλι, μαθητή του Μιχαήλ Αγγέλου.
Έργο του ίδιου καλλιτέχνη είναι και η Κρήνη του Ποσειδώνα, που απεικονίζει τον θεό της θάλασσας με την τρίαινά του, πλαισιωμένο από τα μυθικά τέρατα Σκύλλα και Χάρυβδη,
Η Μεσσίνα είναι η πατρίδα της «mezza con panna», δηλαδή της γρανίτας καφέ με σαντιγί. Συνοδεύστε τη με το παραδοσιακό αφράτο μπριός «tuppo» ή επιλέξτε ένα λαχταριστό κανόλι γεμιστό με γλυκιά ρικότα.
Η χώρα του Ήλιου: Σικελία ή Μάλτα;
Το επόμενο νησί που έγινε θέατρο των περιπετειών του πολύπαθου Οδυσσέα και των συντρόφων του -που δεν είχαν απομείνει και πολλοί- ήταν το βασίλειο του θεού Ήλιου, η Θρινακία. Οι ναύτες ζήτησαν φιλοξενία για να ξεκουραστούν, η οποία τους προσφέρθηκε με τον όρο να μην πειράξουν τα ιερά βόδια του θεού. Η πείνα όμως υπήρξε κακός σύμβουλος ή μάλλον η μονοτονία, αφού για έναν μήνα έτρωγαν μόνο ψάρια και λογικό ήταν να ορέγονται και κανά κοψίδι. Έτσι αφού έσφαξαν το κοπάδι και έφαγαν τα ζώα αφανίστηκαν όλοι εκτός από τον Οδυσσέα που ήταν ο μοναδικός που τήρησε τον όρο.
Οι ερευνητές ταυτίζουν τη Θρινακία με τη Σικελία και άλλοι με τη Μάλτα. Διαλέξτε ποια θα θέλατε να είναι η μάλλον ποια θα θέλατε να επισκεφτείτε.
Ωγυγία ή Γκόζο. Το νησί της Καλυψούς
Αν έχετε δει την ταινία 7 χρόνια φαγούρα θα καταλάβετε πόσο «υπέφερε» - τραβάτε με κι ας κλαίω- ο Οδυσσέας στο νησί της Καλυψούς, που τον ερωτεύτηκε και τον κράτησε κοντά της 7 χρόνια, παρά την γκρίνια του να γυρίσει στο νησί του
Υπάρχουν πολλές απόψεις για τον τόπο που αποτελούσε το νησί της Ωγυγίας. Έχει προταθεί ήδη από τον 4ο αιώνα πΧ και τον φιλόσοφο Ευήμερο ότι η Ωγυγία ταυτίζεται με το μικρότερο νησί τους Αρχιπελάγους της Μάλτας, το νησί Γκόζο. Όταν ο Ερμής έφτασε στην Ωγυγία, ως αγγελιοφόρος των Θεών για να παραγγείλει στην Καλυψώ να αφήσει τον Οδυσσέα ήσυχο να συνεχίσει τ ταξίδι του, έμεινε έκθαμβος από την ομορφιά του νησιού:
Στις δυό μεριές λιβάδια μαλακά μ᾽ άγριες βιολέτες
κι άγρια σέλινα. Κι ένας θεός αν έρχονταν εδώ,
κοιτάζοντας αυτό της ομορφιάς το θαύμα, θα γέμιζε
αγαλλίαση η ψυχή του.
Το Γκόζο, το αδελφό νησί της Μάλτας, αξίζει οπωσδήποτε μια επίσκεψη, είτε ως αυτόνομος προορισμός είτε ως ημερήσια εκδρομή. Η πρόσβαση είναι εύκολη μέσω των πλοίων που συνδέουν καθημερινά τα δύο νησιά.
Πιο γραφικό και ήσυχο από τη Μάλτα, με περισσότερους χώρους πρασίνου και σαφώς μικρότερη πληθυσμιακή πυκνότητα, το Γκόζο προσφέρει αμέτρητες εμπειρίες για επισκέπτες κάθε ηλικίας.
Η διαμονή καλύπτει κάθε προτίμηση, από πολυτελή ξενοδοχεία πέντε αστέρων μέχρι ξενώνες και παραδοσιακές αγροικίες με δυνατότητα αυτόνομης διαμονής.
Το Γκόζο φιλοξενεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Μεσογείου: τους Ναούς της Ġgantija, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Επίσης διαθέτει εξαιρετική γαστρονομική σκηνή, με εστιατόρια που έχουν διακριθεί με Michelin Plate, αλλά και παραδοσιακές ταβέρνες που σερβίρουν αυθεντικές τοπικές συνταγές.
Πολλά από τα εστιατόρια χρησιμοποιούν προϊόντα που καλλιεργούν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες ή προέρχονται από οικογενειακές φάρμες.
Η περιοχή θεωρείται επίσης ένας από τους κορυφαίους προορισμούς για παρατήρηση του έναστρου ουρανού, καθώς δεν επηρεάζεται σχεδόν καθόλου από φωτορύπανση.
Το ταξίδι του Οδυσσέα έκλεισε στο νησί των Φαιάκων, την Κέρκυρα και στην Ιθάκη. Δεν θα επιβαρύνω με περισσότερες πληροφορίες το ήδη εκτεταμένο άρθρο. Άλλωστε θα ήταν σαν να παραβιάζαμε πόρτες ανοιχτές λέγοντας ότι είναι δύο από τα ομορφότερα νησιά του Ιονίου που αξίζει να επισκεφτείτε.
