Το σκέφτηκες καλά; Εδώ πρόκειται για εκείνες τις λεπτές ισορροπίες που ενδέχεται να μετανιώσεις για όποια απόφαση και να πάρεις! Είναι πολλά τα υπέρ αλλά εξίσου πολλά και τα κατά. Και τελικά το αποφασίζεις, εκείνο το ταξίδι που πάντα ονειρευόσουν και διαλέγεις να το κάνεις ομαδικά, με γκρουπ και τον απαιτούμενο συνοδό - ξεναγό.
Οικονομία, ταχύτητα, ομαδικό πνεύμα, νέες γνωριμίες, νέες φιλίες, νέες ιδιοτροπίες. Όλα παίζουν. Αλλά προτάσσοντας τη λογική όπως ελπίζεις ότι θα πράξουν επίσης και οι υπόλοιπου συνταξιδιώτες σου, ξεκινάς με τις καλύτερες προθέσεις για εκείνο το ταξίδι.
Banner Inside Article - 728x90
Αν ταξιδέψεις με αεροπλάνο ή άλλο μέσο, είναι κάπως πιο ξεκούραστα τα πράγματα. Αν όμως το ταξίδι γίνει οδικώς με λεωφορείο, τότε πρέπει να οπλιστείς με λίγη παραπάνω υπομονή και αντοχή.
Η υπομονή και η αντοχή είναι τα κύρια συστατικα για να δέσει αυτή η ταξιδιωτική «σούπα» που αποτελείται από ανθρώπους κάθε ιδιοσυστασίας.
Σε ένα γκρουπ δεν μπορείς να προβλέψεις... μόνο να ελπίζεις
Σε ένα γκρουπ ποτέ δεν μπορείς να προβλέψεις τι μέρος του λόγου είναι το κάθε μέλος του. Μόνο να ελπίσεις μπορείς το τι να μην είναι. Ελπίζεις βασικά να μην είναι ιδιότροπο αλλά και να μην είναι η διαφορά μορφωτικού, κοινωνικού, ηλικιακού και οικονομικού επιπέδου τεράστια.
Σας έχει τύχει να είστε με την παρέα σας σε εκδρομή και να μην μπορείτε να συμφωνήσετε π.χ. αν θα φάτε ή όχι σε εστιατόριο το μεσημέρι, αν θα αρκεστείτε στο προπληρωμένο σερβιριζόμενο φαγητό του ξενοδοχείου το βράδυ -αν το ταξιδιωτικό σας πακέτο περιλαμβάνει ημιδιατροφή- ή αν θα το παραλείψετε προκειμένου να δοκιμάσετε την ντόπια κουζίνα στη φημισμένη ταβέρνα της περιοχής, ή αν θα συμμετέχετε όλοι μαζί στην προαιρετική βόλτα με καραβάκι στο απέναντι νησάκι αυξάνοντας το κόστος του ταξιδιού σας;
Η δύσκολη θέση του συνοδού
Όσο το καλοσκέφτομαι, δεν θα ήθελα με τίποτα να βρίσκομαι στη θέση του ταλαίπωρου συνοδού του γκρουπ. Ποιανού τις ανάγκες να πρωτοϊκανοποιήσει; Άλλοι ενδιαφέρονται για τα μοναστήρια, άλλοι για τα κάστρα, άλλοι για τα φυσιολατρικά μονοπάτια, άλλοι για τις ταβέρνες, τα εστιατόρια και την τοπική κουζίνα, άλλοι για την ιστορία του τόπου, άλλοι για τα σπορ, άλλοι για τα διάφορα καταστήματα της περιοχής, άλλοι για την άνεση κι άλλοι για την καλοπέραση.
Όμως κι άλλα ζητήματα ήσσονος σημασίας, μπορεί να αποτελέσουν τη θρυαλλίδα που μπορεί να πυροδοτήσει μια σειρά από ραγδαίες, συνήθως δυσάρεστες ή καταστροφικές εξελίξεις ή και ενός πολέμου!
Για παράδειγμα, κάποιοι σε ένα γκρουπ μπορεί να ενοχλούνται από τα βαριά λαϊκά ή νταλκαδιάρικα τραγούδια που μπορεί να βάζει ο οδηγός του πούλμαν στις 10 το πρωί, ενώ κάποιοι άλλοι μπορεί να μερακλώνουν ή και να θέλουν ησυχία μιας και μπορεί να νυστάζουν αν δεν συνηθίζουν να ξυπνάνε νωρίς.
Πολλές φορές ο καυγάς μπορεί να αφορά στην επιλογή θέσης καθίσματος των ταξιδιωτών μέσα στο λεωφορείο. Κάποιοι αισθάνονται αδικημένοι επειδή δεν πρόλαβαν τις μπροστινές θέσεις, κάποιοι ενοχλούνται από το μονίμως φορεμένο καπέλο του μπροστινού κυρίου ή από την συνεχή έκθεσή τους στον ήλιο.
Ο συνοδός του γκρουπ, όταν μάλιστα αυτό είναι πολυσυλλεκτικό, έχει κομβικό ρόλο στην υλοποίηση μιας πετυχημένης εκδρομής. Θα πρέπει να διαθέτει πολλά προσόντα, να είναι οργανωτικός, να μην είναι εριστικός, να διαθέτει διπλωματία, ταχύτατη αντίληψη χωροχρονική, να «διαβάζει» την ψυχολογία της «μάζας» ενός γκρουπ αλλά και μεμονωμένα των ετερόκλητων μελών του.
Καλείται στην καλύτερη περίπτωση να παίξει αναίμακτα το ρόλο του γνωστού Σολομώντα ή του πυροσβέστη μιας έριδας επιστρατεύοντας το χιούμορ και την κοινή λογική.
Η... στάση του οδηγού
Σε άλλη περίπτωση μπορεί οι συχνές στάσεις του οδηγού άλλοτε για καφέ, άλλοτε για φαγητό ή σνακ, άλλοτε για γέμισμα του ρεζερβουάρ με πετρέλαιο και άλλοτε για άδειασμα της ουροδόχου κύστης των ταξιδιωτών να αποτελέσουν σημείο τριβής. Η επιλογή μάλιστα του χώρου στάσης είναι κι αυτό ένα μεγάλο θέμα.
Συνήθως οι οδηγοί για την άνεσή τους ή για το οικονομικό συμφέρον του γραφείου, επιλέγουν -ή αναγκάζονται να επιλέγουν- μαγαζιά χαμηλής αισθητικής η μεγάλα βενζινάδικα με παροχές self service σε μεγάλες οδικές αρτηρίες εκτός κέντρου, που έχουν προσυμφωνηθεί με το τουριστικό γραφείο. Όμως ακριβώς αυτή η απογοήτευση και η δυσαρέσκεια των ταξιδιωτών είναι και η μεγάλη ευκαιρία για να σφυρηλατηθεί η μεταξύ τους σύμπνοια και ομογνωμία, αφού πλέον κοινός είναι ο αντίπαλος, εν προκειμένω το τουριστικό γραφείο με τον οδηγό, κάποιος άλλος δηλαδή εκτός ομάδας. Μπροστά στον κίνδυνο δηλαδή πάντα ενωμένοι, αλλά μπροστά στο συμφέρον και στη «μάσα» πάντα χωρισμένοι.
Στην αντίπερα όχθη κάποια ξηρά τροφή, όπως μπισκότα κουλούρια κλπ, ένα μπουκαλάκι νερό, ένα αστείο ή μια καλή κουβέντα, μπορεί να καταλύσει επιπλέον τις άμυνες και να συμβάλει στην καλή σχέση των μελών της ομάδας.
Η ευθύνη των ταξιδιωτών... και οι προσδοκίες
Όμως και ο ταξιδιώτης θα πρέπει κι αυτός να διαθέτει κάποια στάνταρτ θετικά χαρακτηριστικά, όπως υπομονή, κοινή λογική, κατανόηση, χιούμορ. Πρέπει δηλαδή να βρεθεί η χρυσή τομή για να περάσουν όλοι όσο το δυνατόν καλύτερα.
Πιστεύω όμως πως το κλειδί για να αντέξεις χωρίς να υποφέρεις σε τέτοια ομαδικά ταξίδια ετερόκλητων συνταξιδιωτών, είναι οι χαμηλές προσδοκίες. Να θεωρείς δηλαδή κέρδος ό,τι παραπάνω καταφέρεις να δείς, να ακούσεις ή να μάθεις. Να νοιώθεις και να αντιλαμβάνεσαι πως όσο πιο πολύ ταξιδεύεις, τόσο πιο πολύ μαθαίνεις τον κόσμο, γνωρίζεις νέα μέρη και ανθρώπους, αποκτάς νέες εμπειρίες είτε θετικές είτε αρνητικές. Με κάθε κερδισμένη μέρα παραπάνω, είναι σαν να σου δίνεται περίσσευμα ζωής όπως συνήθιζε να λέει ο γνωστός γάλλος ζωγράφος Ανρί Ματίζ.
Ομαδικότητα, Θέμα ιδιοσυγκρασίας ή παιδείας
Πολλοί θεωρούν ότι η ομαδικότητα δεν είναι χαρακτηριστικό του Έλληνα και μάλλον έχουν δίκιο. Τα τελευταία χρόνια βεβαίως και έχουν γίνει βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, ξεκινώντας από την παιδεία στα σχολεία από το δημοτικό ακόμη. Παλιότερα, εξ όσων θυμάμαι, στα σχολεία δεν υπήρχε για παράδειγμα ούτε καν ο όρος ομαδική εργασία. Σήμερα το εκπαιδευτικό σύστημα υποτίθεται έχει αλλάξει προς το καλύτερο, αν και η συγκέντρωση στεγνών και αποστεωμένων γνώσεων για την εισαγωγή και μόνο των μαθητών στα πανεπιστήμια, χωρίς ευρύ φάσμα και άλλων γνώσεων, στοχεύει στην αντίθετη κατεύθυνση. Στοχεύει εν κατακλείδι στο να υπερισχύσει ο ένας, ο άριστος έναντι των άλλων, στοχεύει στον άκρατο ατομικισμό τελικά για το κυνήγι της καλύτερης επαγγελματικής ευκαιρίας.
Τελικά, ανεξάρτητος τουρισμός ή οργανωμένα γκρουπ;
Μετά από μια αναζήτηση που έκανα πρόσφατα στο διαδίκτυο, τα αποτελέσματα και οι τάσεις, καταδεικνύουν ότι, αν και ο ανεξάρτητος τουρισμός αποτελεί πλέον την πλειοψηφία, τα οργανωμένα γκρουπ παραμένουν κρίσιμα για συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες και ειδικές μορφές τουρισμού.
Λίγο πιο συγκεκριμένα με βάση τα πρόσφατα δεδομένα για τον τουρισμό (2025-2026), αν και η πλειοψηφία των τουριστών τείνει προς τον ανεξάρτητο τουρισμό, ωστόσο τα οργανωμένα γκρουπ διατηρούν σημαντικά ποσοστά, ειδικά σε συγκεκριμένες αγορές και μορφές τουρισμού.
Ακολουθούν τα βασικά στοιχεία:
• Κυριαρχία Μεμονωμένων (FITs - Free Independent Travelers): Η τάση δείχνει ότι η πλειοψηφία των επισκεπτών επιλέγει πλέον οργανωμένες διακοπές μέσω διαδικτύου (πτήση + ξενοδοχείο) χωρίς να ανήκει σε κλειστό γκρουπ με ξεναγό.
• Ποσοστά Οργανωμένων Γκρουπ: Αν και κυμαίνεται, το ποσοστό των τουριστών που ταξιδεύει με οργανωμένα γκρουπ (tour operators) σε παραδοσιακούς προορισμούς, όπως η Ελλάδα, υπολογίζεται συχνά χαμηλότερα από το 30-40% του συνόλου, με το ποσοστό αυτό να μειώνεται τα τελευταία χρόνια.
Πού παρατηρούνται υψηλά ποσοστά οργανωμένων γκρουπ:
-Τουρισμός 3ης Ηλικίας: Μεγάλα ποσοστά συμμετοχής σε οργανωμένα πακέτα.
-Θρησκευτικός / Προσκυνηματικός Τουρισμός: Υψηλή οργάνωση.
-Αγορές από Ασία / Κίνα: Στην Ελλάδα και την Ευρώπη, οι αγορές αυτές προτιμούν σε μεγάλο ποσοστό τα οργανωμένα γκρουπ.
-Συνεδριακός Τουρισμός: Συχνά οργανωμένος.
-Πλέον παρατηρείται μια διεθνής τάση για μικρότερης διάρκειας ταξίδια εξαιτίας των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν τα τελευταία χρόνια οι πολίτες κυρίως των ευρωπαϊκών χωρών, παράγοντας που συγκρατεί ακόμη τα στα παραπάνω επίεδα τα ποσοστά του τουρισμού με οργανωμένα γκρουπ και ξεναγό.
Αν θέλουμε να βγάλουμε ένα συμπέρασμα, συνοψίζοντας τα παραπάνω, αυτό είναι:
«Μην κάνουμε ό,τι δεν θέλουμε να μας κάνουν». Μόνο έτσι θα περνάμε όλοι καλύτερα.
